De muziek van het Belgische dEUS is er aardig geschikt voor, de klanken van softrocker Lenny Kravitz, het Schotse Snow Patrol galmt lekker mee, en U2 is er ook perfect voor: onderweg zijn. Sommige liedjes zijn typisch ‘music for the road’: muziek met een flinke dosis levensenergie, een stevig basritme en galmende klanken die weidse ruimtes verbeelden. En een zanger of zangeres die enigszins psychedelisch de vrijheden en lusten des levens bezingt. Natuurlijk is uiteindelijk alle muziek prettig om de tijd van het onderweg zijn mee op te vullen, en kun je twisten over de grenzen van het genre, maar waarom kan iedereen nu precies bij het horen van dat ene nummer denken aan een zonnige autorit in een zomers landschap en het met de wind in je haren meegalmen van een nummer? Of dreigende onweerswolken tegemoet rijdend, ze al zingend bezwerend met ‘Riders on the storm’? Ik ben geen deskundige op het gebied van muziek; ik weet niet waarom dat zo is. Het zal wel een sixties en zeventies fetisch zijn. We kent hem niet, de roadmovie der roadmovies: Easy Rider uit 1969 met Peter Fonda en Dennis Hopper, die op hun ronkende choppers het Amerikaanse landschap doorkruisen. Opening: Born to be wild van Steppenwolf, wat mij betreft aanvoerder van de lijst der lijsten met music for the road. Op nummer twee: Eye of the tiger van Survivor. Maar het type roadmusic is van alle tijden. Huidige aanvoerder van de Mega top 50: Adele’s Rollin’ in the deep doet het ook niet slecht in de auto. En dat muziek altijd aan een bepaald landschap doet denken, of omgekeerd - dat moet iedereen ook herkennen. Heeft het te maken waar de muziek wordt gemaakt of is ontstaan? Die geheimzinnige relatie tussen muziek, onderweg zijn (in de auto) en landschap: ik ben er nog niet helemaal uit, ik kan er net geen vinger achter krijgen. Maar het fascineert. Wie helpt mij verder? Welk onderzoek is er gedaan?
Roadmusic part two
Bij nader inzien hangt dit onderwerp erg dicht aan tegen het fenomeen herinnering, of meer: het verbinden van herinneringen aan muziek en/of landschap. Mijn gedachten gaan uit naar de Lieux de Memoire van Pierre Nora, met als verschil dat deze Lieux plekken collectieve herinnering verbeelden, en muzikale herinneringen meestal meer persoonlijk gebonden zijn. Hoewel, in het kader van roadmusic moet muziek ergens ook een plek in het collectieve geheugen innemen, als we er stuk voor stuk een stempel op kunnen plakken: deze kan wél in de auto, en deze niet…
March 13th, 2011 at 12:24 pm
Internationaal (één van) de grootste Hit van heel dichtbij : Radar Love van de Golden Earring.
En Autobahn van Kraftwerk, twintig minuten lang eentonigheid!
Ik weet niet of er onderzoek naar gedaan is. Wel zijn er natuurlijk verschillende types weggebruikers met verschillende voorkeuren. Motorrijders, truckers,vakantiegangers, zondagsrijders.
Ik neem aan ieder met hun eigen muziek.