De stoepen in Hanoi

Hanoi

De stoepen van Hanoi zijn niet bedoeld voor voetgangers. Dat hebben we vandaag na aankomst in Vietnam al snel geleerd. De straten zijn hier gevuld met luid toeterende brommertjes. Als de wegen vol zijn dan rijden ze op de stoep. En als ze niet rijden, dan staan ze stil. Geparkeerd op de stoep in grote getale. Eigenlijk is het als een soort Amsterdamse fietsenchaos. Blijft er voor een voetganger niets anders over dan te manoeuvreren in de marge tussen het rijdende verkeer en de handel op de stoep (etenswaar, brommer reparateurs, knuffel- en/of speelgoedverkopers enz. enz.). Een ware beproeving, maar ook wel een leuke, want: de stroom van rijdende brommers stopt hier niet. Het is als het ware een uitdaging om de andere kant van de straat veilig te bereiken.  Als je rustig loopt dan rijden ze allemaal netjes om je heen. En de hele dag hebben we  in de totale chaos niets fout zien gaan, dus het werkt, deze anarchie. Het is leuk om te zien dat de bewoners van Hanoi daarmee eigenlijk een zelfde soort arrogantie over zich hebben als de Amsterdammer op de fiets: rood licht is fietsersgroen. Dat maakt het op een bepaalde manier wel prettig herkenbaar. Maar het getoeter dat er bij hoort, dat hoeft van ons dan weer niet. Spitstijd is hier een ware verwondering voor de buitenlander. Een kakofonie van getoeter, en niet zachtjes of beleefd ook. De introductie van de elektrische scooter zou hier in Hanoi een revolutionaire sound(e)scape ontwaren.

brommersAfijn,  we zijn dus eindelijk gearriveerd in Vietnam en de vermoeidheid van het reizen de afgelopen dagen heeft ons gedwongen om vandaag heel rustig aan te doen om irritaties met onszelf en de stad te vermijden. Gelukkig hebben we een fijn hotel gevonden, in een rustige steeg, met in de verte getoeter van scooters en een huiselijk aandoende binnenplaats.  Aan de andere kant  van de straat een tempel met een tuin. Mensen eten voor hun huis, lampionnen in de straat. Ons trappenhuis is bekleed met marmer en een houten balustrade: een herenhuis dat herinnert aan de Franse tijd. Het koste ons wat energie om een hotelletje te vinden dat er niet aftans bijlag en dat wat verder van de drukte van backpackersgebied ligt, maar het is gelukt, en ik moet zeggen: dat draagt behoorlijk bij aan het gevoel van gastvrijheid en rust in de stad. Morgen, hebben we besloten, stappen we zelf ook op een brommer (mét helm, en ik achterop – ik vertrouw op Jonathan’s rijkunsten…) om de grote stad te verkennen. Zo flitsen we snel van museum naar wijdse uitzichten over het water en vermijden we de malafide taximafia… (Ja: ook hier, en ja: we hebben er al kennis mee gemaakt.)

hanoiDe afgelopen dagen waren ook drukkend warm en vermoeidend – we zijn stiekem blij de komende maanden van het gevlieg af te zijn. Nu alleen nog maar over land. De vlucht naar Amman ging vlot – we konden zwaaien naar saba Avram in Kiryat Tivon, maar de lampjes van Haifa stelden niets voor vergeleken bij Amman! – en de vlucht van Amman naar Bangkok  ging haast nog mooier. Maar de korte nacht en het tijdverschil eisden hun tol en gelukkig vonden we in een drukkend warm Bangkok al snel een rustig guesthouse. Eten op straat voor de deur, en wandelend door de stad om de sfeer te proeven. Aan de waterzijde een rivier gezien met teveel, maar gelukkig zakkend water. De nodige zandzakken in de stad en gemetselde muurtjes voor alle winkeltjes toonden ons wat geweest was, maar het water was bij onze aankomst al grotendeels weer verdwenen. Althans, downtown. Een bezoek aan het Medical Forensic Museum (Jonathan wilde graag allemaal vieze dingen op sterk water zien) de volgende dag ging niet door vanwege de overuren die het ziekenhuis draaide ivm de wateroverlast. Hier was nog teveel water in de stad en Royal Navy en Army waren druk in de weer met pompen en het naar en van huis brengen van mensen met kleine bootjes. We voelden ons een beetje ramptoeristen. Maar ach, de nieuwe handel teerde daar al weer prima op en dat vonden we dan ook wel weer een prettig idee: daar aan te kunnen bijdragen. Een troostende gedachte bovendien dat het water echt aan het wegzakken is. Ik moet zeggen dat me de afgelopen dagen meerdere malen de vergelijking tussen de situatie in Bangkok en de Stelling van Amsterdam door het hoofd is geschoten, waarbij beiden als het Nationaal Reduit fungeren/fungeerden – de laatste veilige haven die tot het bittere eind verdedigd moest worden, maar het verschil is alleen dat voor de eerste het water de vijand is, en voor de laatste de redding om de vijand tegen te houden – al heeft het natuurlijk nooit zo gewerkt. Hier in Bangkok gelukkig wel.

bangkok

Wel bezocht ik nog het Golden Palace  - waar de koninklijke tempel met de Emerald Boeddha zich bevindt, waarvan binnenkort zijn regenseizoen-outfit verwisseld zal worden voor een winteroutfit – en kwamen we na een wilde Tuktuk-rit bij een stampvol Golden Temple Mount aan: er was een festival (Loi Krathong) gaande, waarbij de Thai een week de tijd hebben om de tempel te bezoeken. In de stroom van mensen en hapjes gingen we mee omhoog en werden we omringd door pelgrims, rammelende klokken en monikengezang. Maar ook kermis, en marktkramen: zo gaat dat hier. Een bijzondere  ervaring, want ook voor het eerst zaten we  niet in een toeristenmaalstroom, maar in een menigte van alleen maar Thai! ’s Nachts werden we weer opgepikt door de airportshuttle, en hier zitten we dan nu – in Hanoi. Met gelukkig iets koelere temperaturen dan in Bangkok.

De stroom was net een tijdje weggevallen in ons hotel, maar nu ik weer online kan via WiFi op onze kamer zal ik dit even online zetten, en gaan we op pad voor een laatste snack vandaag. Morgen relaxen we nog even door, en daarna gaan we onze reisplannen verder uitstippelen – naar Sapa en Halong Bay. Later dan meer!

13 Responses

  1. Nadja says:

    Ha zus,

    leuk leuk leuk. Heb nu even geen tijd om het allemaal te lezen, maar ik moest natuurlijk wel even een berichtje achterlaten. Heb de mail even door gestuurd naar Jeroen, maar miss moet je die ook even toevoegen aan je lijst, want dat vind ie wel leuk. Houd je voeten droog en pas op voor de brommertjes! Dikke zoen vanuit het westen. X

  2. Saar says:

    Hee Marieke,
    Dat klinkt als een goede start! Fijn dat de reis zo voorspoedig is verlopen en nu lekker rustig alles gaan verkennen… Jullie hebben de tijd! Heel veel plezier daar in Vietnam en succes op de brommer ;)
    Saar

  3. jan en gea says:

    Hoi Marieke en Jonathan

    Vanaf de kade in Duisburg jullie eerste dagen gelezen.
    Dus goede vluchten gehad, en nu even op adem komen.
    Nu, veel plezier en wel de “willempies” helmen op houden op de brommer.

    Groeten Jan en Gea. ( p.s op de rijn is weinig water ! )

  4. Maartje says:

    Hee Mariek!

    Wauw, dit klinkt als een heuse cultuurshock, maar wel een prettige (in de meeste opzichten dan; in Nl was het vanmorgen écht koud…). Ik ga nu hard aan het werk, blijf genieten van vrije tijd en avonturen en blijf ons op de hoogte houden, hartstikke leuk om te lezen!

    Liefs, Maartje.

  5. Marsha says:

    Hey Marieke,

    Wow, klinkt erg leuk en spannend allemaal. Ben blij dat het jullie goed vergaat. Benieuwd naar de verdere avonturen!

    Liefs,

    Marsha

  6. Anneke says:

    Hey,

    Leuk een reisverslag, goed om even wat anders te lezen dan literatuur voor mijn scriptie.
    Heel veel plezier daar en ik ben benieuwd naar het volgende verhaal van jullie om het leven hier in Nederland even te onderbreken met subtropische avonturen!

    X
    Anneke

  7. Rachel says:

    Hoi Marieke,
    Zoals jij schrijft is het net of we er bij zijn. Echt leuk.
    Ik heb nu natuurlijk alle tijd om jullie te volgen. Veel plezier daar en we zien weer uit naar je volgende verhaal.
    Groetjes Jan en Rachel

  8. Ria says:

    Hoi Mariek en Jonathan,
    Leuk om alle verrichtingen mee te lezen,je kunt heel wat meemaken in een paar dagen tijd. Hier is het superrustig – op GLOW na dan.
    Veel plezier, gr. Ria

  9. Wim en Geeske says:

    Hoi luitjes, mooi dat jullie een goede reis hebben gehad en leuk om jullie verhaal te lezen, zo zijn we er toch een beetje bij. Veel moois onderweg. xxx Pap en Mam

  10. Tabitha says:

    Hi Marieke en Jonathan,

    Het grote avontuur is echt begonnen! Ik neem aan dat dit ondertussen wel ingezonken is nu jullie weg zijn uit Nederland. Ga er van genieten, succes met de brommers.

    Tabitha

Leave a Reply

*